[French Kiss].MinhyunBin

         "งั้นไป อาบน้ำกันดีกว่า" 

อ่างอาบน้ำค่อนข้างลึกเป็นหินสีขาวรูปไข่ทันทันสมัย ฮยอนบินโน้มตัวไปเปิดน้ำจากก๊อกบนผนังกระเบื้องใส่อ่าง เขาเทบาธออยล์ที่ดูน่าจะแพงลงไปในน้ำ น้ำกลายเป็นฟองและส่งกลิ่นมะนาวหวาน

เร้าอารมรณ์ 

         

     "มินฮยอน" คนตัวสูงยื่นมือมา

คนตัวเล็กยืนอยู่หน้าประตูจนเขาเรียก สองแขนกอดอกแน่น ก่อนก้าวมาหาเขาช้าๆ เขายืนมือออกไปรับให้ก้าวลงมายืนในอ่างอาบน้ำ

      "หันหน้ามาหาผมสิ"

"เลิกกัดปากก่อนได้ไหม ผมรู้ว่าริมฝีปากฮยองรสชาติดีขนาดไหน" หน้ามินฮยอนตอนนี้ดูตกใจกับคำพูดของผม เขาไม่รู้ตัวเลยรึไงนะตอนริมฝีปากบางของตัวเองตอนกัดมันส่งผลให้ผมมากแค่ไหนมือใหญ่เอื้อมมือลงไปคว้าชายเสื้อเชิ้ตสีขาวที่คนตัวเล็กยังสวมอยู่ ดึงขึ้นเหนือศีรษะแล้วโยนลงไปที่ไว้พื้น 

     "อย่าจ้องได้ไหม" มินฮยอนรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมา ตอนนี้หน้าของเขาคงแดงก่ำก้มมองมือตัวเองเพราะไม่รู้จะเอาสายตาไปไว้ส่วนไหน อยากนึกหายตัวลงไปอยู่ในน้ำร้อนกับฟองเป็นบ้าเลย

    "นี่ มินฮยอนอ่า อย่าทำคอตกสิฮยองสวยไปทั้งตัวเลยนะ การที่ผมได้ยืนจ้องฮยองอยู่ถือเป็นเรื่องที่น่าเพลิดเพลินจริงๆ" ผมใช้มือจับคางคนก้มหน้าให้เชยขึ้นสบตา นัยน์ตาผมคงบอกหมดทุกอย่างอ่อนโยนและอบอุ่นแต่แฝงความร้อนแรง

ร่างบางค่อยๆหย่อนร่างลงในน้ำอุ่นแสนสบาย กลิ่นของมะนาวหอมหวานล้ำเลิศ ก่อนเอนตัวพิงขอบอ่างแล้วหลับตาลงชั่วครู พยายามผ่อนคลายกับน้ำอุ่นที่ช่วยปลอบประลอบใจ เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็เห็น

ฮยอนบินยืนจ้องอยู่

    

         "ทำไมไม่มาแช่ด้วยกันล่ะ" นี่คิดว่าตัวเองกล้าอยู่นะถึงน้ำเสียงออกจะสั่นๆไปนิด

         "ผมก็คิดอยู่เหมือนกัน ขยับไปข้างหน้าหน่อยครับ"

ฮยอนบินถอดกางเกงนอนออก แล้วปีนลงมาในอ่าง น้ำเพิ่มระดับขึ้นเมื่อเขานั่งลงแล้วดึงตัวอีกคนมาแนบอก เขาวางขายาวๆไว้เหนือขาอีกคน งอเข่า ก่อนฝังจมูกลงบนบ่าและสูดกลิ่นเข้าไปลึกๆ

       "หอมจัง มินฮยอนอ่า"

   "อยู่เฉยๆได้ไหมล่ะ"  ร่างกายเขาตอนนี้สั่นสะท้านกับสัมผัสของอีกคน สัมผัสยังไม่จบแค่นั้นเมื่อฮยอนบินเอือมมือไปหยิบขวดสบู่จากชั้นวางและบีบใส่มือจากนั้นก็ถูมือเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นฟองอ่อนนุ่ม ก่อนจะใช้สองมือโอบรอบคอเริ่มถูสบู่เข้ากับคอและบ่าของคนหน้า นิ้วเรียวยาวทว่าแข็งแกร่งนวดเน้นอย่างหนักแน่น จนได้ยินเสียงครางอย่างพอใจออกจากคนโดนนวด

       "ฮยองชอบไหม"

        "...ก็...อืม" 

        "อยู่เฉยๆนะ"

       ฮยอนบินยิ้มร้ายเลื่อนมือลงไปที่แขนขาว แล้วลงข้างล่างทำความสะอาดอย่างแผ่วเบา ผ่านหน้าอกของคนตัวเล็กค่อยๆใช้นิ้ววนเวียนโดยรอบและเริ่มต้นคลึงเบาๆ มินฮยอนแอ่นร่างโดยสัญชาตญาณ ทำให้หน้าอกยื่นเข้าไปหามืออีกฝ่ายมากขึ้น เขาไม่ได้อ้อยอิ่งอยู่ตรงนั้นนาน แต่กลับเลื่อนมือลงไปยังหน้าท้องและท้องน้อยของอีกฝ่าย ลมหายใจที่กระชั้นขึ้นและหัวใจที่เต้นราวกับวิ่งแข่งทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกยังไง มันก็ไม่ต่างจากเขาความเป็นชายที่แข็งแกร่งแบนชิดกับบั้นท้ายของอีกคน มินฮยอนจะได้รู้เสียที ตัวเองนะกระตุ้นอารมณ์เขามากแค่ไหน

มินฮยอนยังหอบหายใจแนบอยู่กับคนช่างยั่ว เขารู้เขาต้องการอะไรแน่นอนว่าอีกคนก็ต้องรู้ เขาเงยหน้ามองคนตัวสูงที่ทำให้อารมณ์เขาถึงขีดสุด เมื่อฮยอนบินเอื้อมมือไปหยิบผ้าถูตัว เขาบีบสบู่เพิ่มลงบนผ้า จากนั้นโน้มก็โน้มลงทำความสะอาดหว่างขา ทำเอามินฮยอนกลั้นหายใจ นิ้วเขาปลุกเร้าผ่านผ้าอย่างชำนาญ สะโพกคนโดนแกล้งเริ่มขยับเป็นจังหวะให้เข้ากับการสัมผัสของคนตรงหน้า เมื่อรสสัมผัสเข้าครอบงำ มินฮยอนก็แหงนหน้าไปข้างหลัง แรงกดดันก่อตัวขึ้นช้าๆ ปากอ้าแล้วส่งเสียงคราง 

    "ไปที่เตียงไหม?"

ฮยอนบินไม่ต้องการคำตอบ เขาปีนออกจากอ่างอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กพันไว้รอบเอวเพื่อปกปิดส่วนสำคัญแล้วยื่นผ้าขนหนูสีขาวเนื้อนุ่มขนาดใหญ่กว่าให้อีกคน  เขายื่นมือให้คนตัวบางก้าวออกจากอ่างอาบน้ำ แล้วดึงเข้าไปกอดจูบอย่างแรง สอดลิ้นเข้าไปในปากใช้ลิ้นสำรวจปากคนตัวเล็ก  ก่อนจับขาเรียวขึ้นให้รัดตรงเอวซอบอุ้มตัวขึ้นปากลิ้นยังทำหน้าที่อย่างต่อเนื่องขายาวก้าวเดินตรงไปที่เตียง

มินฮยอนสัมผัสถึงเตียงนุ่มลื่น ห้องนอนที่มีแสงไฟสลัวเงาที่ทาบทับกันสองเงาแทบไม่มีช่องว่างตรงกลางเมื่อเขาสองคนยังรัวรันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร มินฮยอนยกตัวเองขึ้นคร่อมคนตัวหนาเรียวแขนคว้าอีกคนเข้ามาชิดจนแยกไม่ออก เสียงครางหน้าอายดังออกมาไม่หยุดพอๆกับเสียงคำรามต่ำที่ออกจากริมฝีปากหนา

  

    "มินฮยอนอ่า" เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าของฮยอนบินดังขึ้นในห้องมืดสลัว วางมือคนคร่อมตัวเขาอยู่ยื่นไปจับส่วนนั่นของเขา

 "อย่างนี้" ฮยอนบินกระซิบแลัวขยับมือใหญ่ที่ทับมือมินฮยอนอยู่ขึ้นลงโดยกำนิ้วไว้แน่น นิ้วสองคนสอดประสานกับอีกฝ่าย เขาหลับตาลง แล้วลมหายใจก็สะดุดอยู่ในลำคอ เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้งแววตาน้ำตาลอ่อนที่จ้องมาร้อนละอุราวกับหลอมละลาย

คนตัวสูงกว่าปล่อยมือเขาแล้วปล่อยให้ทำต่อคนเดียว มือเรียวขบับขึ้นลงตามความยาว ร่างสูงแอ่นสะโพกเข้าหามือน้อยๆ มือใหญ่ของคนตรงหน้ากำแน่นขึ้น มีเสียงคำรามต่ำๆเล็ดลอดมาจากลำคอลึกๆ มินฮยอนโน้มตัวไปข้างหน้าขณะที่อีกฝ่ายหลับตา แล้วประทับปากลงไปตรงส่วนนั้น

      "โอ้ว...มินฮยอน" 

อืม...เขาทั้งนุ่มและทั้งแข็งในเวลาเดียวกัน เหมือนแท่งเหล็กหุ้มกำมะหยี่

    "ให้ตายสิ" ฮยอนบินคำรามต่ำแล้วก็หลับตาลงอีกครั้ง

     "มินฮยอน ผมจะเสร็จแล้วนะ" น้ำเสียงหอบหายใจแหบต่ำของเขาเป็นเพื่อนการเตือน "ถ้าไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ขอให้หยุดตอนนี้เลย"  เขาแอ่นสะโพกอีกรอบ นัตย์ตาเบิกกว้าง 

 คนบนเตียงแอ่นสะโพกมากขึ้น อยากคว้าคนตัวเล็กกว่าที่ทำหน้าที่ได้ดีเกินคาดขึ้นมา ก่อนเขาจะร้องขึ้นมาอีกครั้ง กับการทำหน้าที่ที่ดีเกินไป ริมฝีปากบางยังขยับขึ้นลงตามจังหวะคนตัวเล็กหาวิธีให้เขาคลั่งกว่าเดิมโดยการเผยฟันออกมาค่อยๆรูดไปตามความยาว เสียงคำรามดังขึ้นลั่นออกมาแล้วก็นิ่งไป

มินฮยอนกลับมาอยู่ในท่านั่งและมองคนที่หมดแรงด้วยฝีมือตัวเองอย่างภูมิใจก่อนร่างบางจะถูกคว้าขึ้นมาอีกรอบ

     "เด็กดี ผมจะจูบคุณให้ทั่วตัวเลย"  ฮยอนบินจับคางคนพี่เงยหน้าเพื่อเข้าถึงลำคออีกฝ่ายมากขึ้น ทั้งจูบทั้งดูดและทั้งขบไปยังแอ่งเล็กๆตรงฐานคอ ร่างคนถูกกระทำสั่นไหวอีกรอบเมื่อโดนปลุกปั่น จากนั่นก็เริ่มใช้ปากไล้ระเรื่อยอ้อยอิ่งอย่างช้าๆลงมาด้านล่างตามแนวที่มือลูบผ่าน จากกระดูกมายังหน้าอก ริมฝีปากหนาจูบและขบลงตุ่มไตรทั้งสองข้าง สะโพกของคนตัวเล็กเริ่มขยับเป็นจังหวะของปากหนา เรียวลิ้นสากไล่ลงมาเรื่อยๆเมื่อถึงหน้าท้องแบบราบเผยปากจากลิ้นใช้เป็นฟันครูดเบาๆ

     "อืม...ฮะ..ฮยอนบิน" เสียงหวานออกสั่นเล็กน้อยเมื่ออารมณ์ขึ้นถึงขีดสูง เสียงหอบหายใจของทั้งคู่บ่งบอกว่าสิ่งที่ต้องการต่อไปคืออะไร

ไม่มีเสียงตอบรับความรู้สึกหวาบหวามปนเจ็บแปลบค่อยๆเผยขึ้นฮยอนบินจับขาเรียวยกขึ้นก่อนค่อยๆเข้าไปในตัวอีกคนเริ่มเคลื่อยไหว ทั้งแกร่งและนุ่มนวลทั้งหมดในเวลาเดียวกัน มินฮยอนคว้าคนตัวสูงเข้าหาลิ้นเล็กถูกดูดอย่างหนักหน่วงเพื่อให้แบ่งเบาความเจ็บปวด

"นี่เป็นไง" เสียงทุ้มต่ำกระซิบ

"อ่ะ...อืม ฮยอนบินอ่ะ...ดี" เสียงหวานกระซิบตอบแล้วเขาก็เริ่มต้นเคลื่อนไหวอย่างจริงจัง รวดเร็ว หนักหน่วง เต็มแน่น ใส่คนตัวเล็กครั้งแล้วครั้งเล่าชนิดไม่ปรานีปราศรัย ผลักดันซ้ำแล้วซ้ำอีก

"ถึงเพื่อผมนะ ที่รัก" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ดังข้างหูห้าวกระด้างและดิบเถื่อน ฮยอนบินถาโถมกระหน่ำใส่คนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็ว เสียงหวานครางดังลั่นห้องประสานกับเสียงคำรามในคอเหมือนสัตว์ดุร้าย ก่อนร่างของทั้งสองจะกระตุกอย่างแรงฮยอนบินล้มตัวลงมาอยู่บนตัวของอีกคน  มีแต่เสียงหอบหายใจที่แข่งกัน

"มินฮยอนอ่า หวานไปทั้งตัวเลยนะ" ฮยอนบินเท้าแขนขึ้นมองคนตัวเล็กกว่าที่หน้าแดงเหมือนไปวิ่งที่ไหนมาก กว่าจะทำให้คนตรงหน้าจะหันมาสบตา เขาต้องออกแรงโดยขยับสะโพกขึ้นอีก

"ออกไปได้รึยัง" เสียงหวานเริ่มแหบเมื่อคนตรงหน้าไม่ยอมลุกไปไหนไม่ยอมถอนกายที่เชื่อมกันออก แถมขยับสะโพกเรียกร้องเมื่อเขาไม่ยอมหันไปสบตา

"ยังครับ เห็นหรือยังว่าเราไปกันได้ดีขนาดไหน" คนตัวสูงกระซิบให้คนตัวเล็กฟัง มือหนาลูบไล้ใบหน้าของอีกฝ่าย เมื่ออีกคนตัวเล็กไม่ตอบคำถามเขาเลยต้องทำโทษโดยการขยับสะโพกขึ้นลงช้าขึ้น

"อ่ะ..อืม หะ..เห็นแล้ว หิวข้าว ไปกินข้าวได้ยัง" มินฮยอนมองหน้าคนตัวโตกว่า สติเริ่มหายเมื่ออารามณ์เริ่มจุดขึ้นอีกครั้งจากคนที่ทับเขาอยู่

"ผมยังไม่อิ่ม" เสียงทุ้มต่ำตอบก่อนฉกลิ้นลงไปหาความหวานของคนใต้ร่างอีกครั้งและอีกครั้ง เสียงครางเริ่มสอดประสานกันครั้งที่สองของวันและมันจะมีครั้งที่สามสี่ห้าไปเรื่อยๆไม่มีวันหยุด

NC กากๆนะคะ อย่าใส่ใจมาก อ่านจบแล้วไปเม้นให้กำลังใจเราด้วยนะคะ ไม่งั้นเราจะงอน!!!!